De Jacht - Metersnoek 48

Felle rakker!

Ik zit lekker aan het water en denk terug aan de vorige sessie waarin ik twee metersnoeken ving. Vervolgens denk ik terug aan het begin van de sessie van vandaag. Ik had mijn tweede hengel nog niet inliggen toen ik al een aanbeet kreeg op de eerste. Het was een zeer trage aanbeet. Wikkel voor wikkel werd er lijn genomen. Typisch de aanbeet van een grote snoek. Terwijl ik terugdenk aan de ochtend begint het zonnetje door te breken en is de middag aangebroken. Ik tuur naar mijn dobber... beweegt hij nou naar rechts? Dan een felle tik. De dobber verdwijnt even geheel onder water, komt weer boven en verplaatst al stuiterend verder naar rechts. Een aanbeet van waarschijnlijk een kleine snoek. Ik sla aan en voel een felle rakker weerstand bieden. Even later pak ik het beestje met de nekgreep uit het water. Wat een verschil in vergelijking met de eerste van deze dag!

De Jacht - Metersnoek 47

Weekend! Het is weer tijd voor doodazen, maar veel van de wateren in mijn omgeving liggen grotendeels dicht met ijs. Opvallend daarbij is dat juist de diepe zandgaten snel bevriezen. Het gebrek aan wind en stroming zal daar debet aan zijn.

Ik kies daarom voor een kanaal in mijn omgeving. Ik gok erop dat de sluizen genoeg stroming veroorzaken en het water daardoor niet geheel dicht zal liggen. Als ik aan kom rijden is het toch even schrikken! Ook al heeft de dooi zijn intrede gedaan, dit gedeelte is nog niet bevisbaar!

Genieten van het winterweer

Ik vind wintervissen heerlijk. Of het nou op snoek of karper is, ik geniet altijd met volle teugen. Helemaal als het gevroren en gesneeuwd heeft. 

Een paar weekjes geleden ving ik nog onderstaande karper. Het had behoorlijk gevroren, maar bij de duikers lag het water nog open. Deze karper kon de enkele maiskorrel niet laten liggen.

De Jacht - Metersnoek 46

Ik heb weer een aantal taaie sessies achter de rug. Stille donkere lange visdagen... stormsessies... regen... Dagen waarvan ik genoten heb, ook zonder oog in oog te staan met een van de mooiste zoetwatervissen die dit land rijk is.

Oog in oog...

Uitgeteld...

Een paar jaar geleden heb ik maanvissen gekweekt. Erg leuk om te doen, maar veel werk. Ik kweekte bijvoorbeeld artemia (pekelkreeftjes) die weer dienden als voer voor de jonge maanvisjes. Een paar weken geleden heb ik een paar simpele guppen in mijn bak gedaan. Jonge guppen zijn een stuk makkelijker op te kweken, maar dit maakt het niet minder leuk. Het opgroeien van de guppen is prachtig om te zien. Wordt het een mannetje? Wat voor kleuren gaan ze krijgen? Allemaal dingen die ik, maar vooral ook mijn kinderen erg leuk vinden om te zien. Nadat wij van een korte vakantie terugkwamen zag mijn jongste dochtertje meteen dat een van de vrouwtjesguppen bijna uitgeteld zou moeten zijn. Zo'n dikke buik had ze nog nooit gezien bij een vis! Snel hebben we de gup in een kweekbakje gedaan zodat de jongen niet meteen opgegeten zouden worden. Een paar dagen later was het zover... we mochten deze keer de geboorte van de jongen live meemaken! Check het filmpje.

Penvissen in de winter met Björn

De afgelopen weken heb ik mijn doodaastuig tijdelijk even opzij gelegd. Ik ben geregeld lekker mobiel op stap geweest met de penhengel. Dit leverde mij uiteindelijk een paar flinke Drentse winterkarpers op. Ik wilde hier nog een update van plaatsen, maar hier is het niet van gekomen. Nu zittend achter mijn laptop willen mijn vingers daar ook niet meer over typen. Er zit iets anders in mijn hoofd... gisteren, na een zeer koude nacht reisde ik af naar de polder waar een andere visgek op mij stond te wachten.

Björn en ik hadden wel zin in een dagje koukleumen. Het ging ons om de gezelligheid en de wintersfeer met natuurlijk de hoop op een echte ijskarper!

Onderweg begroette ik de zonsopkomst en de inmiddels niet meer weg te denken windmolens.

De Jacht - Metersnoek 45

Ik heb de afgelopen periode veel gevist op grote, maar vooral diepe, zandgaten. De voerboot komt op dit soort wateren volledig tot zijn recht. Voorheen was ik afhankelijk van de werpafstand. Ik moest maar hopen dat de snoeken zich aan de kant ophielden. Nu kan ik vissen waar ik wil. Het water is m.b.v. de dieptemeter in een mum van tijd gepeild en vervolgens kan ik een inschatting maken van waar de snoeken zich zouden kunnen ophouden. Dit is nog knap lastig moet ik jullie zeggen! Een brug of haven biedt veel meer zekerheid dan een zandgat met een overvloed aan taluds aflopend van 1 meter naar 15 meter diepte. Voorheen genoot ik ook volop van het vissen in zandgaten, maar ik miste de grip op succes. Nu kan ik een beperkt visbereik niet meer als excuus gebruiken. Als ik nu niets vang kan ik alleen mijzelf de schuld geven. Dat doe ik op het moment dan ook geregeld, want wat kan het vangen van een snoek op bepaalde wateren moeilijk zijn! Toch is het me wel een aantal keren gelukt. Ik kan jullie nu vertellen dat de bevrediging van het vangen van een snoek uit een lastig water mij een enorme voldoening geeft. Natuurlijk weet ik dat ik ergens anders meer/makkelijker kan vangen, maar daar haal ik op dit moment dus niet de voldoening uit die ik zoek. Bovendien heb ik zittend aan een groot diep zandgat altijd het spannende idee dat er ergens in de diepte een monsterzoetwaterkrokodil leeft. Niet zomaar een metersnoek, maar dé vangst van je leven! De laatste vangsten waren geen meters, maar genoten heb ik zeker en wat niet is kan nog komen…
 

Prachtige dag...

Op een prachtige zonnige dag, het was maar drie graden Celsius maar het voelde comfortabel, viste ik op drie dieptes. Acht meter, vijf meter en één meter. De laatste montage lag op het punt waar het zandgat over gaat in een sloot.