Posts tonen met het label Dropshotmontage. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dropshotmontage. Alle posts tonen

zondag 19 mei 2019

Een teken van leven...

Ik heb de afgelopen periode keihard geleefd! Zo hard dat ik er even van moet bijkomen! Allerlei activiteiten heb ik ondernomen, waarvan het volgen en behalen van een zware studie en het solliciteren op een nieuwe baan (waarvoor ik ook aangenomen ben) de belangrijkste waren. Tussendoor heb ik zeker gevist, maar veel tijd en puf voor het schrijven van verhaaltjes voor dit blog vond ik niet. Toch vind ik het schrijven over vissen en het ordenen van de tijdens het vissen gemaakte foto’s wel heel leuk! Daarom hierbij een kort blogje over waar ik op dit moment sta wat betreft mijn visserij…

Een op de dropshot gevangen snoekbaars. Binnen vijf minuten vissen was het raak!

maandag 29 september 2014

Avondje dropshotten

Het is vrijdagavond en mijn partner krijgt bezoek van haar zussen. Vanaf het moment dat ze binnen zijn word ik overvallen door een waterval aan woorden. Woorden aan elkaar vastgeplakt in willekeurige volgorde. Ik kan er geen touw aan vastknopen! Zij blijkbaar wel want er wordt instemmend meegeknikt. Misschien probeer ik er te veel een logica achter te zoeken en kan ik het daardoor niet volgen? Of misschien wil ik het ook wel helemaal niet volgen? Hoe dan ook... in mijn eigen huis voel ik me een vreemde. Ik ga weg. Vissen!

The Gremlins are back!



dinsdag 21 februari 2012

Vissen met de dropshotmontage (deel 2)

Het zat me niet lekker dat ik de vorige keer niets had gevangen tijdens het dropshotten. Inmiddels zou het ijs wel weg zijn onder het viaduct en dus reed ik afgelopen zaterdag vol goede moed richting de stek.

zaterdag 18 februari 2012

Vissen met de dropshotmontage

Een paar jaar geleden... gevangen
met de dropshotmontage.
Een paar jaar geleden heb ik dit een tijdje fanatiek gedaan.  Een leuke techniek die mij behoorlijk wat mooie vissen heeft opgeleverd. Ik zal het even kort uitleggen. Op een fluorcarbonlijn van ongeveer een meter lengte plaats ik in een hoek van 90 graden een haak (dit kan m.b.v. verschillende knopen. Er zijn genoeg instructiefilms/foto’s te vinden op het internet). Daaraan bevestig ik een shadje, of alleen de afgeknipte staart van een shadje. De shadjes die als het ware een beetje zweven in het water zijn er erg geschikt voor. Vanaf de haak loopt er nog zo’n 30 cm fluorcarbon door naar beneden. Hieraan bevestig ik een loodje. Het beste kun je de dropshotloodjes gebruiken. Aan deze loodjes zit een taps toelopend oogje. Je knoopt deze loodjes niet vast maar trekt de lijn klem in het taps toelopende oogje. Voordeel is dat je tijdens het vissen de afstand van het loodje tot de haak eenvoudig kunt veranderen. Ook is het een voordeel als het loodje vast blijft zitten aan een obstakel. Je trekt dan het loodje los en zo knapt de lijn niet boven je haakmontage. Wel zo prettig. Overigens blijven de langwerpige loodjes niet vaak vastzitten is mijn ervaring. Vanaf de haak naar boven heb je nog zo’n 70 cm fluorcarbon. Hieraan maak je een lus. Deze lus kan weer bevestigd worden aan de gevlochten hoofdlijn. Het gebruik van een gevlochten hoofdlijn is heel belangrijk. Deze is namelijk rekloos en geeft de trillingen vanaf het loodje goed door naar de hengel. Zo kun je de bodem secuur afvissen en voel je ieder hobbeltje, gaatje, taludje, grindplaatje etc. Laat je nu het loodje over de bodem stuiteren, dan zal het shadje dat in het water horizontaal ‘zweeft’, natuurlijke bewegingen maken. Geregeld laat je het shadje rustig naar de bodem zakken. De lijn tussen het loodje en de haak is daarbij tijdelijk slap. Juist op dit soort momenten zal een snoekbaars toeslaan. De snoekbaarzen die ik heb gevangen hadden het shadje volledig naar binnen gezogen. Een staartdregje, zoals vaak gebruikt wordt bij het verticalen, is dan ook niet nodig en kan zelfs problemen opleveren bij het onthaken. Nog even terugkomen op het laten stuiteren en afzakken naar de bodem: de bewegingen die je daarbij maakt moeten zeer beheerst en langzaam zijn. Hoe langzamer hoe beter. Maar goed, een expert durf ik mezelf niet te noemen. Toch heb ik mijn vissen wel zo gevangen, en dus doe ik ergens iets goed :)

De dropshotmontage.


Deze langzame visserij is ook geschikt voor het koudere jaargetijde waarin de vissen vaak trager reageren. Ideaal dropshotweer de afgelopen weken, en dus de hoogste tijd om vroegere dropshotavonturen te laten herleven…
Bijna al het water lag het afgelopen weekend nog dicht, maar ik kende een viaduct waar het water eigenlijk nooit onder bevriest. Gewapend met mijn dropshothengeltje ben ik ernaartoe gereden. Er aangekomen moest ik toch even flink achter mijn oren krabben. Zelfs onder dit viaduct lag alles dicht! De moed gaf ik niet op en zo maakte ik met een sterke paal een stuk of 10 gaten in het ijs. Dit maakte een geweldig lawaai onder het viaduct, maar ik had nu eenmaal niet iets bij me waarmee het subtieler kon. Na het slaan van de gaten heb ik de stek eventjes wat rust gegund in de hoop dat de, vermoedelijk,  geschrokken vissen weer een beetje kleur op hun ‘gezicht’ hadden gekregen. Stuk voor stuk heb ik ze afgevist, maar helaas geen actie. Ach, het was leuk om te doen en een frisse neus halen kan sowieso geen kwaad. Volgende keer beter…
Zelfs onder het viaduct lag alles dicht.

Toch wil ik jullie graag het praktische bewijs laten zien van mijn hierboven beschreven theorie. Bij deze wat foto’s uit de oude doos van verschillende soorten vissen, gevangen met de dropshotmontage:

Een grote snoek kon de verleiding niet weerstaan...
Een machtige snoekbaars leverde onder de top een krachtige dril.

Deze baars zoog de grote dropshothaak met gemak naar binnen...
Ik ving op deze manier heel wat snoeken...
Mijn eerste snoekbaars gevangen met de dropshotmontage...