Wat heb ik weer genoten de laatste tijd. Lekker stekjes afstruinen met weinig materialen en i.p.v. stinkende sardines en haring als aas bij het doodaasvissen, heerlijke zoete maïs op het kleine haakje. Het is de afwisseling die het voor mij zo leuk maakt. Van grof doodaasgerei naar het subtielere werk. De zeelt heeft bij lange na niet het formaat van een flinke snoek, maar wat een tegenstander op gepast materiaal!
