Oppervlakkig...

Als het tropisch warm weer is laat ik mijn (vis)projecten vaak even liggen. Geen 'moeilijke' doelen,  maar even genieten van vooral het kijken naar karpers. Het warme weer biedt voor mij dé uitgelezen kans om karpers te spotten. Ook op de kilometers lange kanalen zijn ze nu makkelijk te vinden.
In de auto ligt een hengeltje en wat ander visgerei, maar deze pak ik pas als de karpers echt gaan azen.


Na een uur voeren komt er af en toe een karper omhoog...

Filmpje oppervlaktevissen

Na een lange nacht 'statisch' blanken besluit ik op de terugweg naar huis nog even een water te bezoeken. Een water waar ik nog niet eerder gevist had, maar waar volgens de verhalen karpers zouden moeten zwemmen. Het water ligt t.o.v. het omliggende land behoorlijk diep. Langs de kanten is een weelderige groei van struiken, riet, distels, brandnetels en hoog gras. Wandelend langs het water zie ik over de bosjes heen wat voorntjes in het midden van het water spetteren, maar van karpers geen spoor. Als ik mezelf door de bosjes richting het water wurm, merk ik vlak aan de kant een deining op. Even later zie ik rietstengels ritmisch heen en weer tikken. Duidelijk de signalen van karpers. Heel voorzichtig strooi ik wat hondenbrokjes en korstjes brood op de plek. Lang hoef ik niet te wachten voordat het eerste korstje betast wordt door twee dikke lippen. Deze man weet genoeg! Snel bijvoeren en mijn visspullen uit de auto halen! Bij terugkomst op de stek zitten de karpers er nog. Ik monteer snel een haak aan de lijn en prik er een korstje brood op. Terwijl mijn camera draait sluip ik richting de vissen. De rest kun je zien in het nu volgende filmpje. Veel kijkplezier!

 

 

De sloot – deel 7 (De slimme domme)

Het filmpje voorjaarsobservaties bij de sloot  eindigt met een aan de oppervlakte slurpende karper. Dit beeld heb ik niet los kunnen laten. Telkens als het mooi weer was en ik bij de sloot wandelde strooide ik wat brokjes op het water. Binnen enkele minuten vonden deze gretig aftrek bij de voorntjes die in groten getale deze sloot bevolken. Geregeld zag ik een paar karpers in de bovenste waterlaag, heen en weer, onder de brokjes doorzwemmen. Tot azen gingen ze zelden over. Alsof ze wel wilden, maar niet durfden. Op één karper na… één karper pikte met regelmaat een brokje van de oppervlakte. Ik had verwacht dat met veel geduld en veel voeren de andere karpers ook aan de oppervlakte zouden gaan azen, maar dit gebeurde niet! Misschien is het eten aan de oppervlakte voor deze karpers iets onnatuurlijks? De sloot is niet bepaald een water waar een omaatje iedere dag de eendjes komt voeren. In wateren waar dit wel gebeurt leren de karpers al snel dat er geen gevaar is en ze tussen de eenden een gemakkelijke maaltijd kunnen bemachtigen. Maar die ene karper dan? Is deze zo ‘slim’ doordat hij/zij weet hoe dat moet? Het bovenstandig eten met een onderstandige bek aan de oppervlakte… of juist zo ‘dom’ door het gevaar niet te zien? Hoe dan ook, ik moest en zou deze slimme domme karper vangen…

 

Oppervlaktevissen (een filmpje)

Het weer vraagt erom. Oppervlaktevissen, een prachtige manier om karpers te vangen. Eerst moet je ze zien te vinden. En als je ze dan gevonden hebt moet je ze nog aan het azen krijgen. Soms lukt dit. Soms ook niet. Deze keer ging het moeizaam. De brokjes werden voornamelijk genegeerd. Voor brood hadden de karpers meer interesse, maar de korsten werden niet zomaar opgezogen. Check het filmpje:

Het geheime water 3

Nadat ik gevoerd had bij het geheime water was er geen weg meer terug. Zo werkt dat bij mij. Beslis ik ergens te voeren dan sluit ik als het ware een psychisch contract met mezelf af. Ik zal er in ieder geval één keer moeten gaan vissen.  Wat was dat toch gisteren? Wie reed met een noodgang achteruit het pad af? Een jager? Of toch een stroper? Terwijl ik naar de stek rijd laat deze gedachte me maar niet los. Een jager heeft helemaal geen reden voor dit rare gehaaste gedrag. Een stroper des te meer. Misschien had hij mij gezien, en wilde hij niet herkend worden? Of hij was bang dat ik het nummerbord kon lezen. Ik heb het de hele tijd over een hij, misschien was het wel een vrouw! Een stroopster. Klinkt ineens een stuk chiquer. Niet geheel ontspannen rijd ik het doodlopende weggetje in. Ik parkeer de auto aan het einde van het weggetje en speur naar bandensporen anders dan die van mijn auto. De profielen die ik bij mijn parkeerplek kan zien zijn allemaal van mij. Gelukkig. Dit stelt mij enigszins gerust. Uit je kop zetten Koen! Lekker vissen, niet denken, gewoon doen…

Oppervlaktevissen (deel 3)

Ik heb lang nagedacht over hoe ik de lastige karpers aan de oppervlakte kon gaan vangen. De vorige sessie - zie verslag: Oppervlaktevissen (deel 2) - wilden de karpers alleen kattenbrokjes eten, geen brood. Het vissen met kattenbrokjes was toen een logische keuze, maar helaas hadden de karpers het spelletje door. Alle kattenbrokjes werden gegeten, behalve die waar een haakje in zat.
Deze keer wilde ik ze te slim af zijn. Ik bedacht een plan. Vanaf de Kruiser Surface Controller 10 gram van Korda, maakte ik een onderlijn gecamoufleerd met een waterplant. Misschien zou dit de truc zijn!

Mijn waterplantcreatie.

Oppervlaktevissen (deel 2)

Nadat ik de vorige keer een mooie karper ving tijdens het oppervlaktevissen - zie verslag: Oppervlaktevissen (opnieuw ontdekt) – had ik mezelf voorgenomen vaker op deze manier te gaan vissen. Het was mooi zonnig weer met een matig windje. Ideaal voor het oppervlaktevissen. Ik reed naar hetzelfde water waar ik de vorige keer succesvol was geweest. Na een uur zoeken vond ik een groepje karpers. Deze vissen leken groter dan de groep die ik de vorige keer had gespot. De kattenbrokjes en broodkorstjes werden stroomopwaarts in het water gegooid. Langzaam dreven deze richting het groepje karpers. Daar aangekomen werd al snel het eerste kattenbrokje naar binnen gezogen. Opvallend was dat het brood niet werd gegeten. De karpers zwommen er wel naartoe, maar op het laatste moment schoten ze snel de diepte in. Het leek alsof ze ervan schrokken. De kattenbrokjes werden wel goed gegeten en daarom besloot ik hier ook mee te gaan vissen. Ik viste met één kattenbrokje op de haak, meerdere kattenbrokjes op de haak, de lijn verstopt achter waterplanten, ik liet het geheel meedrijven tussen andere kattenbrokjes, van alles probeerde ik. De karpers hadden het allemaal door. Bijna nooit zie ik iemand op dit water oppervlaktevissen. Toch gedroegen de karpers zich alsof ze het klappen van de zweep al kenden. Nog even heb ik het geprobeerd met een fel, aan de oppervlakte drijvend, pop-upje. Op de bodem vang ik ze er wel mee op dit water. Aan de oppervlakte dus niet! Mijn vistijd zat er bijna op en ik wilde nog foto’s maken en filmen. De hengel legde ik weg en ik voerde nog wat kattenbrokjes. Het brood liet ik achterwege. Deze middag is een blank geworden, maar wat was het spannend en mooi om te zien. Mocht iemand nog tips hebben over hoe jij denkt dat ik deze karpers de volgende keer wel kan vangen, schroom niet en laat een reactie achter of stuur een berichtje. Alvast bedankt! Geniet in ieder geval even van het filmpje.

Oppervlaktevissen (opnieuw ontdekt)

In een vorig verslag (Vissen met Michiel) schreef ik al even over het oppervlaktevissen. Nadat ik een paar dikke vissen aan de oppervlakte had zien zonnebaden, had ik besloten dit jaar de oppervlaktevisserij weer eens te gaan beoefenen. In het verleden heb ik met veel plezier deze tak van onze sport bedreven. Naar mijn mening één van de spannendste, interessantste  en meest leerzame tak.
Ik reed naar een water waar met mooi weer geregeld de karpers in het zonnetje liggen. De temperatuur die de thermometer in mijn auto aangaf was 21 graden Celsius. Ik twijfelde of dit warm genoeg zou zijn, maar omdat het windstil was zou het mogelijk zijn dat ik toch een aantal karpers kon gaan spotten. Rustig liep ik langs het water. De voorntjes lagen al te zonnen. Een goed teken. Dan zie ik een karper. Deze is niet aan het zonnen, maar zwemt in een rustig tempo vlak onder het wateroppervlak. Vijf meter voor de vis gooi ik een handje kattenbrokken op het water. Als ik zie dat de karper er gewoon onderdoor zwemt, en de brokjes negeert, denk ik dat deze karper op dit moment niet vangbaar is.

De kattenbrokjes negerend...