In een vorige update – zie verslag: Van karper naar snoek (de overgang) – gaf ik aan dat ik dit jaar wat moeite had met de overgang van het karpervissen naar het doodaasvissen. Ik heb daarna niet echt een keuze gemaakt en ben het allebei nog een tijdje blijven doen. Twee keer ben ik gaan doodazen en twee keer heb ik een nachtje gekarperd. Qua product is de stand inmiddels 2-0 voor het doodazen. Qua proces is het gelijkspel. Of ik nu aan het doodazen ben of aan het karperen, ik geniet met volle teugen. Hieronder een gedachtegang die ik tijdens mijn laatste nacht karperen, seizoen 2011, heb opgeschreven.
