Na de vorige enerverende sessie met als hoogtepunt een prachtige
spiegelkarper, stond ik te popelen om weer naar dezelfde stek te gaan. Lekker een nachtje in de natuur doorbrengen
en tegelijkertijd kans maken op het vangen van een brute kanaalbak. Ik had voor
deze sessie de moeite genomen om om de dag te voeren. Dagelijks lukte i.v.m. de
lange afstand in mijn geval niet. Terwijl ik over het schouwpad mijn karretje voortduw
– en dit gaat niet makkelijk in het inmiddels erg lange gras – vliegt de
natuur me letterlijk om de oren. Het
stikt er namelijk van de rouwvliegen. Tijdens het vliegen bungelen de lange poten
onder hun lijfje. Als je niet bekend bent met de soort zou je de bungelende
poten kunnen aanzien voor enorme angels. Je zou het bijna op een lopen zetten,
maar dat is niet nodig. Deze vliegen (eigenlijk zijn het muggen) doen namelijk
geen vlieg kwaad. Waarschijnlijk heb ook jij er dit voorjaar al duizenden
gezien. Loop maar eens naar de voorruit van je auto...
 |
| Terwijl ik (een indringer) naar mijn stek loop sluipen de reeën snel weg... |
De hengels liggen op hun plek en ik zit voor mijn pluutje.
De vorige sessie was er rond deze tijd al volop activiteit! Zouden de karpers,
graskarpers en windes inmiddels doorgetrokken zijn? Zit ik op een leeg stuk
kanaal? Al piekerend blader ik op mijn camera door de foto’s van de vorige
sessie. Het inspireert me en haalt de gelukzalige
momenten van toen weer naar boven. PLÀÀTSSSJJJJJ!!...
ik schrik me een hoedje. Vlak voor mijn voeten springt een enorme karper het
water uit. De karper zelf kan ik niet
goed zien, maar welk dier anders dan een karper kan het water zo doen knallen
en kolken. Meteen stopt het piekeren… ik zit toch goed! Deze nacht gaat er een
run komen. Ik voel het. En met deze gedachte val ik een uurtje later in slaap.
