'k Had even genoeg van het sleuren met veel visgerei. Af en toe wil ik terug naar de basis en 'gewoon' staren naar een dobbertje.
Afgelopen weekend was het zover. Ik dacht na over wat ik zou gaan doen... na een lange werkweek de auto volstouwen met doodaasmaterialen of even pennen op winterkarpers? Ik koos het laatste.
Ik besloot te gaan vissen bij een stek met een redelijk bestand aan karpers. Voornamelijk kleintjes, maar ook een aantal (voor penbegrippen) redelijk grote vissen.
Zonder voorvoeren begon ik met de broodvlok. Vlak tegen een afstervend plompenveld liet ik het tuigje zakken. Na vijf minuten nog geen beweging. Ik legde opnieuw in, nu een meter naast het plompenveld waar het net iets dieper was. Nu wel beweging! De pen verdween na een klein fel tikje geleidelijk onder water. Ik sloeg aan op een mooi klein karpertje in prachtige winterkleuren. Echt genieten!
