Vliegvissen in de Belgische Ardennen

In een update op dit blog (zondag 19 mei 2019), vertelde ik over de door mij gevolgde vliegviscursus bij de Noord Nederlandse Vliegvis Vereniging (NNVV). Ook vertelde ik dat ik deze zomer mijn eerste vliegviservaringen in het buitenland wilde gaan opdoen. Maanden heb ik naar deze gezinsvakantie, waarin ook veel gevist zou gaan worden, uitgekeken. Met mijn waadpak aan door een snelstromend riviertje waden in een prachtige omgeving, was de wens. Inmiddels is deze vervuld en ben ik terug van vakantie. Wat heb ik een mooie tijd gehad!
Ik zie mijzelf wat betreft het vliegvissen nog als een beginner, maar heb met mijn zelfgebonden vliegjes tijdens deze vakantie toch 13 forelletjes, 2 vlagzalmen en een barbeeltje gevangen. Ik ben er dik tevreden mee.

Terug van vakantie (film: La Semois)

De vakantie zit er weer op voor mij. Ik ben twee keer een week weg geweest. Eerst naar België. Lekker vissen in de Semois en later naar Texel. Texel heb ik zonder hengels mogen ervaren. Ik heb veel gelezen, me gedragen als echte vogelaar, maar vooral heb ik veel leuke dingen met mijn kinderen gedaan zoals schelpen zoeken en vliegeren.

 

Weer eens iets anders dan hengelen...

Het vissen in de rivier La Semois was weer prachtig. Vorig jaar heb ik er ook twee keer gevist. Zie de verslagen La Semois deel 1 en  La Semois deel 2. Dit jaar zag ik bij aankomst meteen dat het water erg hoog stond (hoewel het nog veel hoger kon... zo zou blijken na een fikse regenbui...). Ook zag ik in de buurt van de camping, in tegensteling tot vorig jaar, geen grote barbelen en snepen rondzwemmen. Gelukkig wel genoeg kopvoorns en forellen. Ook leuk! Waar ik dit jaar vooral van heb genoten was de manier waarop mijn middelste dochtertje Emi het vissen beleefde. Ze ving ontzettend veel verschillende soorten vissen. Eerst onder begeleiding van mij en later min of meer zelfstandig. En dan heb ik het over maden op de haak zetten t/m het onthaken en terugzetten van de vissen aan toe. Hieronder toon ik jullie een filmpje over de rivier. Het meeste heb ik dit jaar gefilmd, maar er zitten ook wat beelden van vorig jaar in verwerkt.

 

La Semois (deel 2)

Twee maanden geleden was ik met Audrey in de Belgische Ardennen. Het was een geweldige belevenis – zie verslag: La Semois - en vooral het wadend vissen in de rivier was erg leuk. Deze keer gingen we met het hele gezin naar dezelfde plek. Met drie kinderen zat onze stationcar behoorlijk vol, maar gelukkig was er nog wat plek voor mijn visspullen.

Het zou geen visvakantie worden, maar iedere dag een paar uurtjes vissen moest gaan lukken. Aangekomen op de camping werd de tent opgezet terwijl mijn oudste dochtertje de omgeving ging ontdekken. Nadat alles stond liep ik naar het bruggetje van een smal riviertje dat uitkomt in de Semois, vlakbij de plek waar ik de vorige keer barbelen had zien zwemmen. Ik was benieuwd of ik ze weer zag. Ik stond op het bruggetje en keek in het water, zoals ik altijd in de buurt van water doe. Een klein, beetje paniekerig, gezichtje keek mij recht in de ogen. Daar stond mijn oudste dochtertje, half verscholen onder het bruggetje. Ze had op een behoorlijk fysieke manier de omgeving ontdekt. Kletsnat was ze. Het mooie touwenparcours over het riviertje had ze niet kunnen weerstaan. In het diepere gedeelte van de rivier bleek dat ze niet genoeg kracht in haar handen had. De touwen glipten uit haar vingers. Kopje-onder was ze gegaan. Toen ze merkte dat ik er heel hard om moest lachen veranderde haar bijeengeknepen kleine mondje langzaam naar de bekende brede lach. “Tijd om je zwembroek aan te doen meisje!”, riep ik. Daar was ze het mee eens en snel rende ze naar de tent. Ik liep verder naar de bewuste barbeelplek. Ze zwommen er nog!

La Semois

La Semois.

Samen met mijn partner Audrey heb ik twee nachtjes gekampeerd. Onze kinderen mochten een weekendje bij opa en oma logeren. Even alle tijd voor onszelf. Heerlijk! Zo reden we ’s ochtends om vijf uur van huis richting België met als doel de mooie rivier de Semois in de Ardennen. Helemaal vanuit Drenthe is dit een behoorlijke reis van bijna 500 km.
Ons maakte het niks uit want de reis ernaartoe was al vakantie. Om de beurt reden we een stukje, dronken wat koffie en  keken naar het afwisselende landschap. Voor een dagje heen en weer vind ik de reis wel te lang en ik moet dan ook toegeven dat ik een beetje jaloers ben op de vissers die meer richting het Zuiden van Nederland wonen en de reis in één dag wel heen en terug kunnen maken. Maar goed, dit weekend heb ik niks te klagen en ga ik vissen in de Semois. Spannend, want het zou de eerste keer voor mij zijn!