Een nacht vol actie

Diegenen die mijn verhalen hebben gevolgd weten dat ik veel aan kanalen vis. Het vissen aan kanalen is een manier van vissen die ik erg leuk vind. Kilometers water, kans op grote vaak nog onbekende vissen, geen kringetje van karpervissers om een putje die allemaal op dezelfde targetvis jagen, de auto vlakbij is handig en daardoor is er minder kans op vandalisme zoals lekgestoken banden. Zo kan ik nog wel een paar voordelen van het kanaalvissen t.o.v. andere wateren opnoemen.  En toch? Hoe leuk ik het ook vind, ik wilde wel weer eens iets anders.  Ik dacht aan een water waar ik niet alleen naar links of rechts kon werpen, maar ook lekker ver vooruit.  Een water waar ik, meer dan op een kanaal, rekening moest houden met het talud. Een water waar de vissen niet alleen maar van links of rechts  kunnen komen of niet alleen maar in een kringetje kunnen zwemmen zoals op een klein putje. Nee, ik wilde vissen op een water met een ander karakter. Het liefst zo groot dat ik de horizon niet zou kunnen zien.

Links, Rechts, Blanken, Vangen.

Jens mailde of we weer eens samen konden gaan vissen, want dit was weer een tijdje geleden.  We maakten een paar afspraken over wanneer, hoe laat en of we wel of niet zouden gaan voorvoeren. Jens wilde graag voorvoeren en ik vond het prima. Zo reden we afgelopen woensdag langs het kanaal op zoek naar een interessante stek.  We hadden van tevoren meerdere plekjes in onze gedachten en aangekomen bij het eerste plekje zagen we ontzettend veel aasbellen. Dit zag er goed uit, maar voor de zekerheid, voordat het voer te water gelaten zou worden, reden we nog even naar de andere stekken. De tweede stek zag er niet goed uit. Veel bomen, weinig zon, meer een zomerstek. We reden snel naar de derde stek. Daar aangekomen riep Jens, “Kijk, karper!!”. Vanuit mijn ooghoeken zag ik een karper bijna volledig uit het water springen.  “Hier kunnen de aasbellen van stek één niet tegenop”, zei ik tegen Jens. Jens was het hier natuurlijk mee eens.  We liepen langs de stek en zagen nog wat golven en opspattend water van waarschijnlijk karper. Met een goed gevoel gooiden we het voer mooi verspreid over de stek. Drie dagen voorvoeren was het plan, en de vierde dag oogsten. Spannend! Zoals je kunt zien op de onderstaande foto is er gevangen, maar bleef het bij deze mooie vis?

Testvissen voorbij

De top van de hengel zit in het water.
Zo heb ik geen last van drijfvuil.

Inmiddels, na de vorige testsessie (zie verslag 30 april 2011: Testvissen) heb ik meerdere karpers gevangen. Ik heb de boilies gebruikt zoals ik ze bedoeld heb, namelijk instant. Ik vis ook veel op voerplekken. Soms voer ik een paar dagen voor, vis een nachtje op de betreffende stek en zoek mijn geluk vervolgens weer ergens anders. Ook heb ik met langlopende voerplekken gewerkt. Een paar jaar terug ben ik, samen met vismaat Jens,  in het vroege voorjaar begonnen met dagelijks voeren op één vaste stek. Dit hebben we toen tot de zomervakantie volgehouden. We vingen redelijk op die stek, maar kwam dit nou door het voeren? Of zat de vis sowieso al op die stek? Ik geloof best dat voerplekken goed kunnen werken, maar denk ook dat het resultaat na een vissessie te vaak wordt toegeschreven aan het voorvoeren. Ik stelde mezelf dus de vraag of instant vissen op lange kanalen ook vis zou opleveren?  Leuk om uit te proberen en als het zou werken zou dit veel voordelen opleveren. Denk aan de kosten van het voer, benzine voor de auto, tijd van boilies maken, minder aan een vaste stek gebonden voelen, geen angst dat iemand anders je stek overgenomen heeft etc.

Testvissen

Ik ben weer bezig geweest met het boetseren van nieuwe kunstwerkjes. Veel kunstwerkjes heb ik gekleid. Ook lijken ze allemaal erg op elkaar. Ik heb het over mijn nieuwe home-made-boilies. Tegenwoordig zie je bij meerdere fabrikanten van boilies de combinatie van vismeel met zoet. Van een aantal vissers/winkeliers heb ik er goede verhalen over gehoord. Tijd om zelf eens te gaan experimenteren in mijn schuurtje. Het precieze recept ga ik hier niet plaatsen omdat ik op de wat drukker beviste wateren wel graag met een unieke boilie wil blijven vissen. Het komt er in het kort op neer dat ik een mierzoete boilie heb gemaakt, met vismeel, waarbij ik meerdere flavours heb toegepast. Een boilie barstensvol prikkels met als doel de karpers aan te zetten tot aasgedrag. Maar goed, of dit in de praktijk ook zo zou gaan werken wist ik niet. Er was maar één manier om hier achter te komen. Vissen!

Graskarper.

Niet iedere karpervisser wil deze vis vangen. Opmerkingen als: “ze stinken”, “ze kunnen niet vechten”, heb ik al geregeld gehoord. Als ik zelf gericht aan het vissen ben op grote ‘gewone’ karpers vang ik ze ook liever niet. Je moet het zo zien: Het doel is bijvoorbeeld die ene grote schubkarper van het water te vangen. Er is een zorgvuldige voorbereiding aan vooraf gegaan. Denk hierbij aan peilen, voeren, rigjes maken etc. Vlak voor het donker wordt heb je je montage netjes op dat mooie richeltje weten te leggen waar je die monsterkarper verwacht. Je hebt zelfs al een dikke golf op het water gezien van misschien wel het monster. Het is bijna donker en tijd om de stretcher op te zoeken. Dan…piep, piep, even niks en weer een piep. Geen echte karperrun. Hardop denk je dan: “Zucht, alles lag zo mooi!”, de stek was rustig en nu moet je die graskarper gaan vangen en weer helemaal opnieuw de montage op het juiste plekje zien te krijgen. Bovendien is de stek ook nog eens verstoord en misschien is die ene grote schubkarper wel zo geschrokken dat deze nacht je kansen om haar te vangen wel erg klein zijn geworden. Vanuit dit perspectief gezien vang ook ik dus liever geen graskarper.  Toch vis ik af en toe wel gericht op de graskarper. En als het doel graskarper vangen is vang ik ze ook heel graag! Vaak vis ik op graskarper als ik niet zoveel tijd heb, maar vooral ook als ik de behoefte voel andere watertjes te bevissen. Graskarpers zitten, bij mij in de buurt, namelijk vaak op prachtige natuurplekjes waar ik tijdens mijn gewone karperavonturen eigenlijk nooit kom.

Een prachtig plekje bij mij in de buurt waar graskarper zit.

17 kg plezier!

De eerste grote karper van 2011 is gevangen! Ik heb er een filmpje van gemaakt. Klik op de onderstaande afbeelding en je kunt het filmpje op youtube bekijken. Veel plezier!

Penvissen (in actie)

Na twee weken niet gevist te hebben moest en zou ik weer naar de waterkant met een hengel. Ik was nog niet helemaal goed hersteld van mijn liesbreukoperatie en daarom koos ik een watertje met niet al te grote karpers, zodat ik in ieder geval niet te zwaar hoefde te tillen. Echt een stroompje waar je met een penhengel veel lol kunt hebben. In het zonnetje had ik een mooi plekje gevonden naast een, nog niet in gebruik genomen, ooievaarsnest. Dit kon ik zien doordat er bovenop de paal een prachtige mand bevestigd was met keurig gevlochten wilgentakken. Duidelijk niet het werk van een ooievaar of het moet wel een zeer getalenteerde ooievaar geweest zijn. Rustig zat ik daar. Te rustig zelfs. In het slootje was namelijk helemaal geen activiteit te zien. Geen kringetje of belletje. Helemaal geen signalen van aanwezige karpers. Op het moment dat ik mijn geluk verderop wilde gaan zoeken en mijn spulletjes bij elkaar wilde pakken hoorde ik ineens het oorverdovende geroffel van wel een heel grote specht.